Hac sûresi Medîne'de nâzil oldu (indi). Yetmiþ sekiz âyet-i kerîmedir. Sûrede, hac ibâdetinin ilk önce Ýbrâhim aleyhisselâm tarafýndan yapýldýðýndan ve Peygamber efendimizle devâm ettirildiðinden bahsedildiði için Sûret-ül-Hac denilmiþtir. Hac sûresinde; îmân, tevhîd, Allahü teâlânýn birliði akîdesi (inancý), kýyâmetin alâmetleri ve dehþeti, öldükten sonra dirilme, Allah yolunda cihâd, hac ve kurbandan bahsedilmektedir.
Allahü teâlâ, Hac sûresinde meâlen buyuruyor ki:
O günün (kýyâmet gününün) zelzelesi çok büyük þeydir. O gün kadýnlar memedeki çocuklarýný unuturlar. Hâmile hâtunlar çocuklarýný düþürürler. Ýnsanlar sarhoþ olmuþlar sanýlýr. Onlar sarhoþ deðildir. Fakat, Allahü teâlânýn azâbý çok þiddetlidir. (Âyet: 1)
|
