Belli bir yerde ve zamanda, istifâde etme þekli sýnýrlý olarak âriyet vermek câizdir. (Ýbrâhim Halebî)
Âriyet olarak alýnan hayvanýn yiyeceði kullanana (âriyet alana) âittir. (Ali HaydarEfendi)
Þartsýz olarak âriyet verilen eve, dükkâna, tarlaya; alan (kimse) dilediðini koyabilir. Âriyet alan, bunu vedîa olarak yâni güvenilen kimseye saklamasý için verebilir. Âriyeti alan kirâya ve rehine veremez. Sâhibi isteyince ve sözleþmedeki müddeti bitince, âriyet alýnan þeyin geri verilmesi lâzým olur. (Ýbn-i Âbidîn)
|