Neoklasik İktisat Okulu

(Neo-Classıcal School) 19. yüzyılın son çeyreği İle 20. yüzyılın ilk çeyreği arasındaki dö­nemde (1870-1930) etkili olan; liberalizm, serbest ticaret, ge­nel denge gibi konularda klasik İktisat okulunun çizgisini izle­mekle birlikte, özellikle değer teorisi ve makro-mikro çözüm­lemeler konusunda klasiklerden oldukça farklı görüşler savu­nan iktisatçıların oluşturdukları İktisat okulu. Neoklasİkler kla­siklerin tersine makro değil, mikro çözümlemelere ağırlık ver­miş; klasik emek değer teorisi yerine marjinal değer teori­sini geliştirmiş; üretim ve bölüşüm sorununu marjinal değer, marjinal fayda, kâr ve fayda maksimizasyonu gibi kavramlar ekseninde çözmeye çalışmış; nîcel-matematiksel teknikleri İktisadî analizlere yoğun biçimde dahil ederek iktisadın, genel geçer doğrulan ve kesin sonuçları olan özerk bir bilim dalı haline gelmesine çabalamışlardır.