(State) 1. Halk (insan unsuru), ülke (toprak
unsuru) ve egemen bir siyasal otoritenin birlikteliğinden oluşan siyasal
örgütlenme.
2. Belli bir
ülkede meşru egemenlik iddiasıyla, o ülkede yaşayan bütün insanların hak,
görev, sorumluluk ve davranışlarının kontrolünü elinde tutan siyasal kurum.
3. Bir
toplumdaki bütün siyasal kurumların soyut düzeyde toplamını ifade eden kavram.
4. Marksist
kurama göre, sınıflı toplumlarda, egemen sınıfların alt sınıflar üzerindeki
sömürüsünü meşrulaştıran, hâkim sınıfın İdeolojisini savunup onun çıkarlarını
korumaya yarayan temel aygıtlardan biri. Bkz. devletin görece özerki iği.
|
