(Practıse/Practıce) 1. Teoriden ziyade uygulamaya dönük
olan.
2. İnsan
emeği ve üretim araçlarının kullanılmasıyla, belirli bir hammaddenin belirli
bir ürüne dönüştürülmesi süreci. Bu
çerçevede, doğanın insan emeği İle dönüştürülmesine ekonomik pratik; mevcut
toplumsal İlişkilerin dönüştürülmesine siyasal pratik; kişilerin bilinçlerinin
dönüştürülmesine ideolojik pratik ve kuramsal araçlarla yöntemleri birara-ya
getirerek bilgi üretmeye de teorik pratik denmektedir. (L. Althussef)
|
