Gümüş teninde, letâfet vardı,
İrice Mühr-i nübüvvet vardı.
Sırtında idi, Mühr-i nübüvvet,
Sağ tarafına yakındı elbet.
Bildirdi bize edenler ta'rîf,
Bir büyük ben idi, mühr-i şerîf.
Rengi, sarıya yakın, karaydı,
Güvercin yumurtası kadardı.
Etrâfını çevirmiş, sanki hatlar,
Birbirine bitişik, kılcağızlar.
(M. Sıddîk Gümüş)
|
