Abese sûresinde meâlen buyruldu ki:
O gün (kýyâmet günü) kiþi kardeþinden, anasýndan, babasýndan, hanýmýndan ve oðullarýndan kaçar. O gün onlardan herkesin kendine yeter bir iþi vardýr. (Herkes kendi derdiyle meþgul olur. Baþkasýný düþünemez.) O gün yüzler vardýr (dünyâda iken yaptýðý gece ibâdetleri veya aldýðý abdestler sebebiyle) parýl parýl parlayýcýdýr. (Gördükleri nîmetler sebebiyle) gülücüdür, sevinicidir. (Bunlar mü'minlerdir.) O gün yüzler de vardýr, üzerlerini toz toprak bürümüþtür. Onu (da) bir zulmet, karanlýk ve siyahlýk kaplar. Ýþte bunlar kâfirler, fâcirlerdir. (Âyet: 34-42)
|
