Allahü teâlâ âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki:
Bak, Allah'a karþý nasýl olmadýk yalan ve iftirâ ederler. Apaçýk olan bu günâhlarý onlara kâfidir. (Nisa sûresi: 50)
Bir kimse için söylenen kusur onda varsa, bu söz gîbet olur. Yoksa iftirâ olur. (Hadîs-i þerîf-Müslim)
Ýftirâ etmek ve nemmâmlýk yapmak yâni söz taþýmak gîbet etmekten daha fenâdýr. (Muhammed Ma'sûm)
Birisine iftirâ etmek, gýybet etmekten (belli bir mü'minin aybýný, kusurunu, onu kötülemek için arkasýndan söylemekten) daha fenâdýr. (Muhammed Hâdimî)
Ýftirâ büyük günâhtýr ve çok fenâdýr. Bunda yalan söylemek de vardýr ki, yalan, her dinde haram idi. Ýftirâda bir mü'mini incitmek de vardýr, bu da ayrýca haramdýr. Bunlardan baþka, iftirâ etmek, yeryüzünde fesâd çýkarmaya, ortalýðý karýþtýrmaya sebeb olur ki, bu da haramdýr. Çok fenâ ve tehlikelidir. (Ýmâm-ý Rabbânî)
Beni, hazret-i Ebû Bekr ve hazret-i Ömer'den üstün tutan; iftirâ etmiþ olur. Ýftirâ edenleri dövdükleri gibi onu döverim. (Hazret-i Ali)
|
