Beyyine sûresi Medîne'de nâzil olmuþtur (inmiþtir). Sekiz âyettir. Birinci âyet-i kerîmede açýk delîl mânâsýna olan el-Beyyine kelimesi sûreye ad olmuþtur. Bahsedilen beyyine, Peygamber efendimizdir. Sûrede; inanmayanlarýn îmân etmeleri için istedikleri en açýk delil olan Peygamber efendimiz gözleri önünde olduðu hâlde, yine inançsýzlýklarýnda devâm ettikleri bildirilmektedir. (Senâullah Dehlevî, Vâiz-i Kâþifî)
Beyyine sûresinde buyruldu ki:
Muhakkak ki, îmân edib de sâlih ameller iþliyenler iþte bunlar yaratýlanlarýn en hayýrlýlarýdýrlar. Onlarýn mükâfâtý, Rableri katýnda (aðaçlarý altýndan) ýrmaklar akan Adn Cennetleridir; içlerinde ebedî olarak kalacaklardýr. Allahü teâlâ onlardan râzý, onlar da Allah'tan râzý olmuþtur. (Ayet: 7,8)
Kim, "Lem yekünillezîne Keferû" (Beyyine) sûresini okursa, kýyâmet günü, hayrýn (iyiliðin) kaynaðý ile berâber olur. (Hadîs-i þerîf-Envâr-ut-Tenzîl ve Esrâr-üt-Te'vîl)
Bî'adaki küfür alâmetleri boþaltýlýrsa, namaz kýlmak mekruh olmaz. (Alâüddîn Haskefî)
Bî'aya gidip hazret-i Îsâ'dan, Meryem anadan bir þey isteyenin îmâný gider. (Ýbn-i Âbidîn)
|
