Peygamber efendimiz, ölüm döþeðinde yatan bir hastanýn ziyâretine giderek, ona, kendisini nasýl hissettiðini sorar. Adam; "Günâhýmdan korkuyor, fakat Allahü teâlânýn rahmetinden de ümîdimi kesmiyorum" deyince; Resûlullah efendimiz; "Mü'minin kalbinde havf (korku) ile recâ toplandýðý müddetçe, Allahü teâlâ o kuluna ümit verir ve onu korktuðundan emîn kýlar" buyurmuþtur. (Hadîs-i þerîf-Ýhyâu Ulûmiddîn-Tenbîh-ül-Gâfilîn)
|
