Þehvetin (hayvânî rûhun kendine tatlý gelen þeyleri istemesi) lüzûmundan az olmasý humûddur. Böyle kimse, hasta olduðundan veya hayâsýndan (utanmasýndan), yâhut korkusundan, kibrinden (büyüklük taslamasýndan), muhtâç olduðu þeylere kavuþmakta gevþek davranýr. (Muhammed Hâdimî)
Humûd sýfatý bulunan kimse, helâl olan zevkleri ve meþrû arzûlarý terk eder. Böylece ya kendi helâk olur, yâhut nesli kesilir. (Muhammed Hâdimî)
|
