Eðer ölüyü aðzý açýk, sanki gülüyor, yüzü gülümsüyor, gözü dahi kýrpýk gibi görür isen; bilmiþ ol ki, o kimse, âhirette kavuþacaðý sürûr (sevinç, neþ'e) ile tebþîr olunmuþtur. (Ýmâm-ý Gazâlî)
Ölen kimse sa'îd yâni Cennetlik ise, bir takým melekler baþlarýnda Cebrâil aleyhisselâm olduðu hâlde, o kimsenin rûhunu alýp, altýncý kat semâyý geçtikten sonra, surâdikat-i celâl denilen, celâl perdelerinin bulunduðu bir makâma varýrlar. Kimsin diye sorulduðunda; Cebrâil aleyhisselâm, yanýmdaki filândýr diyerek o kimseyi onun hoþuna gidecek þekilde tanýtýr. O anda; "Hoþ ve safâ geldi. Çok istiðfâr edip, çoluk çocuðuna ve sözü geçenlere emr-i ma'rûf yapan (iyiliði emreden), Allahü teâlânýn dînini O'nun kullarýna öðreten, miskinlere ve darda kalanlara yardým eden sâlih kula ve güzel rûha merhabâlar olsun" denir. Sonra meleklerden bir cemâate uðrarlar ki, hepsi onu Cennet ile tebþîr edip, onunla müsâfeha ederler. (Ýmâm-ý Gazâlî)
|
