Allahü teâlâ âyet-i kerîmede meâlen buyurdu ki:
(Ey Habîbim!) Sana Kur'ân'ý, Allahü teâlâ inzâl etti (indirdi). Onun bir kýsmý muhkemât olup, bunlar Kur'ân'ýn esâsýdýr. Bir kýsmý da müteþâbihtir (mânâsý açýkça belli deðildir). Fakat kalblerinde eðrilik bulunanlar (muhkem âyetleri býrakýrlar da) fitne aramak (hakký karýþtýrmak, halký þüpheye düþürüp doðru yoldan saptýrmak kastýyla) ve isteklerine göre te'vil etmek (asýl mânâsýndan baþka mânâ vermek) için müteþâbih olan âyetlerine tâbi olurlar. Halbuki onun te'vilini Allahü teâlâdan baþka kimse bilmez. Ýlimde rüsûh sâhibi (derin) âlimler: "Biz ona inandýk, muhkemi, müteþâbihi her biri Rabbimiz Allahü teâlâ tarafýndandýr, hepsi haktýr (doðrudur)" derler. Bunlarý kâmil (olgun) akýl sâhiplerinden baþkasý düþünemez. Yâhut bunlardan yalnýz kâmil akýl sâhipleri öðüt kabûl eder. (Âl-i Ýmrân sûresi: 7)
Muhkemât; Ýslâm bilgilerinin ve ahkâmýnýn (hükümlerinin) kaynaðýdýr. (Ahmed Fârûkî)
Kur'ân-ý kerîmdeki, helâl, haram, namaz, oruç, zekât ve hac gibi hükümlere âit kýsýmlar muhkemâttandýr (Ýmâm-ý Süyûtî)
Muhkemâtý öðrenmeden ve muhkemâtýn emirlerini yapýp yasaklarýndan kaçmadan, müteþâbihâta mânâ vermeye kalkýþan câhildir. Hem de kendi cehlini anlamayan kara câhildir. (Ahmed Fârûkî)
|
