Îmân etmek için kelime-i þehâdeti dil ile ikrar edip, mânâsýna kalb ile inanmak lâzýmdýr. Kelime-i þehâdet ve mânâsý þöyledir: (Eþhedü enlâ ilâhe illallah ve eþhedü enne Muhammeden abdühü ve Resûlüh= Yerde ve gökte, Allahü teâlâdan baþka ibâdet edilmeye hakký olan ve tapýlmaya lâyýk olan hiçbir þey ve hiçbir kimse yoktur. Hakîki mâbûd ancak Allahü teâlâdýr. Muhammed aleyhisselâm adýndaki yüce zât, Allahü teâlânýn kulu ve Resûlüdür, yâni peygamberidir). (Ýmâm-ý Gazâlî)
Ey oðul! Akþam, sabah Âmentüyü okuyarak îmânýný tâzele!Âmentü, îmânýn altý þartýný bildirmektedir. Âmentü'nün manâsýný da ezberle ve çoluk-çocuðuna da ezberlet! Çünkü, ne zaman öleceðiniz belli deðildir. Dâimâ kelime-i tevhîd (lâ ilâhe illallâh sözünü) oku ve inanýlmasý lâzým olan altý þeyi iyi öðren, tasdîk (kalb ile inan) ve ikrâr eyle ve onlara da öðret! Bunlarý bilmeyenlerin îmâný olmaz. (Süleymân bin Cezâ)
2. Bir kimsenin kendisiyle alâkalý olup, baþkasýna âit bulunan bir þeyi haber vermesi, îtirâf etmesi.
Süt emmek, mal ikrâr etmek gibi, evlenecek veya evli erkeðin söylemesi ve sözünde ýsrar etmesi ile veya âdil iki erkeðin ve bir erkekle iki kadýnýn þâhid olmasý ile belli olur. (Ýbn-i Nüceym)
|
