(Neo-Classıcal School)
19. yüzyılın son çeyreği İle 20. yüzyılın ilk çeyreği arasındaki dönemde
(1870-1930) etkili olan; liberalizm, serbest ticaret, genel denge gibi
konularda klasik İktisat okulunun çizgisini izlemekle birlikte, özellikle
değer teorisi ve makro-mikro çözümlemeler konusunda klasiklerden oldukça
farklı görüşler savunan iktisatçıların oluşturdukları İktisat okulu.
Neoklasİkler klasiklerin tersine makro değil, mikro çözümlemelere ağırlık vermiş;
klasik emek değer teorisi yerine marjinal değer teorisini geliştirmiş; üretim
ve bölüşüm sorununu marjinal değer, marjinal fayda, kâr ve fayda maksimizasyonu
gibi kavramlar ekseninde çözmeye çalışmış; nîcel-matematiksel teknikleri
İktisadî analizlere yoğun biçimde dahil ederek iktisadın, genel geçer doğrulan
ve kesin sonuçları olan özerk bir bilim dalı haline gelmesine çabalamışlardır.
|
